استعدادیابی در حکمت اسلامی

کتاب “استعدادیابی در حکمت اسلامی”

انسان‌ها استعدادها و توانایی‌های مختلفی دارند. در هر جامعه مشاغل و جایگاه‌های مختلفی وجود دارد که هرکدام استعداد و توانایی خاصی را می‌طلبد. برقراری تناسب بین استعداد و شغل بازدهی بیشتر افراد و کارآمدی بهتر نظامات را در پی دارد.

دانشمندان زیادی از منظر علوم مختلف به مطالعه‌ی استعدادهای انسان پرداخته‌اند، در این میان کشف استعدادها از منظر علوم دوره تمدن اسلامی موضوعی است که پژوهشی درباره آن صورت نگرفته است.

کتاب استعدادیابی در حکمت اسلامی تلاش کرده با زبانی ساده استعدادیابی از منظر این علوم را معرفی نماید.
این کتاب در چهار فصل به استعدادیابی در چهارحوزه ی علم النفس، مزاج‌شناسی، اقلیم‌شناسی و فراست می پردازد.

در فصل اول مبانی استعدادشناسی در حکمت اسلامی مطرح می شود؛ مسائلی همچون ارکان چهارگانه انسان، تقسیم بندی قوا و انواع آن و ترتیب قوای نفس از حیث ریاست و خدمت در این فصل تشریج می گردد.
در فصل بعد با عنوان استعدادشناسی بر اساس مزاج‌شناسی، به انواع جنس های مزاجی و ویژگی های آنها و تأثیر آنها بر اخلاق بررسی می شود.

نویسنده در فصل سوم، به استعداشناسی بر اساس اقلیم شناسی می پردازد. مواردی همچون تأثیر اقلیم بر طبع و اخلاق و هم چنین تأثیر اهویه ی مختلف در این فصل بررسی می گردد.
در فصل چهارم پس از تعریف علم فراست، به استعدادشناسی بر اساس علم فراست می پردازد.